شهید کمیل ایمانی sedayemodafean.org

شهید کمیل ایمانی

شهید کمیل ایمانی در تاریخ ۱۳۴۵/۴/۳۰ در سوادکوه چشم به جهان گشود.

ایشان در سن ۲۲ سالگی در تاریخ ۱۳۶۷/۳/۲۷ و در شیراز به مقام والای شهادت رسید.

شهید کمیل ایمانی در روستای ممشی از روستاهای همجوار کارمزد سوادکوه به دنیا آمد.  پدر او (ابراهیم) در شرکت ذغال سنگ البرز کارمی‌کرد و در کنارآن به کشاورزی و دامداری نیز اشتغال داشت. پرویز پس از پشت سرگذاشتن دوران طفولیت، در سال ۵۳ تحصیلات ابتدایی را درمدرسه روستای ممشی آغاز کرد و سه سال اول تحصیلی را در آن گذراند. با جابجایی خانواده به روستای بالا زیراب سوادکوه سال چهارم و پنجم ابتدایی را در دبستان بالازیـرآب پشت‌سر گذاشت.

از همان دوران ابتدایی به حضـور در مسجد و شرکت در جلسات مذهبی و پرچمداری روز عاشورا گرایش داشت. برای گذراندن دوره راهنمایی وارد مدرسه امید زیرآب شد. با شروع نهضت اسلامی مردم ایران درسال۵۷ با پخش اعلامیه، شعار نویسی دیواری و شرکت در تظاهرات فعالیتهای انقلابی خود را آغاز کرد دوره متوسطه را در دبیرستان آیت ا… کاشانی سوادکوه آغاز کرد. با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در سال سوم دبیرستان مشغول تحصیل بود که در سال ۶۰ ترجیح داد درس را رهاکند و عازم جبهه شود. از آن سال به بعد به طور مداوم از طرف بسیج سوادکوه در جبهه ها و مناطق عملیاتی حضور می یافت.

کمیل در مهر سال ۶۲ در کامیاران بر اثر اصابت تیر به پایش مجروح شد و در آذر سال۶۲ به عضویت رسمی سپاه در آمد و در مراسمی به اتفاق سی نفر از رزمندگان عضو لشکر ۲۵ کربلا از دست محسن رضایی فرمانده وقت کل سپاه لباس سپاهی را دریافت و به‌ تن کرد. از همان زمان به عنوان مربی و مسئول واحد تخریب در گردان تخریب لشکر ۲۵ کربلا مشغول به کار شد. در سال ۶۳ برای گذراندن دوره آموزشی تخصصی فرماندهی در سپاه یکم ثارالله روانه تهران شد . بعد از گذران دوره آموزشی با مدرک فوق دیپلم نظامی در سمت جانشین فرمانده گردان تخریب در عملیات بدر حضور یافت.

در اوایل سال۶۴ با خانم زینب براری در مراسمی بسیار ساده و مذهبی ازدواج کرد. با تولد اولین فرزندش در سال ۶۵ او را مطهره نامید و در بهمن ۶۵ به همراه همسر و فرزندش عازم اهواز شد و پس از اسکان خانواده اش در خانه‌های سازمانی به مناطق عملیاتی رفت و در عملیات کربلای ۶ شرکت کرد.

در تیرماه سال۶۵ در عملیات کربلای ۱ فرماندهی گردان تخریب را به عهده گرفت و در شورای فرماندهی لشکر ۲۵ کربلا عضویت داشت در سال ۶۶ در عملیات والفجر ۱۰ در حلبچه شیمیایی شد. سپس در آخرین عملیات تهاجمی ایران به نام بیت المقدس ۷ در شلمچه ، بیست و چهار ساعت قبل از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل توسط جمهوری اسلامی شرکت کرد. کمیل در ۲۸ خرداد ۶۷ به هنگام نصب پل ارتباطی بر اثر اصابت ترکش از ناحیه کمر قطع نخاع شد و به دنبال آن با اصابت ترکـش به قسمتی از قلب به شدت مجـروح گـردید، بلافاصله در بیمارستانی در اهواز بستری شد. پس از مدتی از اهواز به بیمارستانی در شیراز انتقال یافت. پس از آن هم به بیمارستان بوعلی ساری منقل شد. اما سرانجام کمیل ایمانی در تاریخ ۱۹ تیر ۶۷ بر اثـر شدت جراحات به درجـه شـهادت رسید . او در طول مدت حضور در جبهه بیش از ۶ بار مـجروح شد. پیکر او در گلزار شـهـدای عبدالحسن زیـرآب سوادکوه به خاک سپرده شد. پس از شهادت کمیل دومین فرزند دختر او متولد شد که نام او را معظمه نهادند.

نظر خود را اضافه کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.