مدافعان حرم غیر ایرانی

فاطمیون، مظلوم‌ترین در میان مظلومان

مدافعان حرم از مظلومترین قشر ایثارگران ما تلقی می شوند زیرا در شرایطی که دشمن بیشترین تلاش را برای تخریبشان داشت به سوریه و عراق رفتند و برای دفاع از حریم اهل‌بیت (ع) غریبانه با داعشیها جنگیدند و بسیاری از آنها نیز غریبانه شهید شدند تا شر داعشی‌ها را از جهان اسلام و به طور کلی بشریت کم کنند. در میان مدافعان حرم اما، اعضای لشکر فاطمیون که شامل مهاجران افغان در ایران و جوانان افغان داوطلب بود از همه مظلوم تر بوده‌اند. این عزیزان ضمن اینکه مجداهدت‌هایشان کمتر از همرزمان ایرانی خود نبوده، متاسفانه پس از بازگشت از سوریه، آنچنان که باید و شاید مورد توجه قرار نگرفته اند. این بی توجهی‌ها متاسفانه هم از جانب مردم بوده و هم از جانب بنیاد شهید و مسئولین.

صدای مدافعان در گذشته هم به مشکلات برادران افغان مدافع حرم پرداخته بود و در چند مورد در مورد چالشها و مشکلات این عزیزان مطالبی را منتشر کرده‌ایم. همانطور که سال گذشته در یکی از این مقالات عنوان کردیم،‌ نگرانی ما همیشه این بوده که با توجه به برخی بی مهری‌ها که در حق این عزیزان شده،‌ پس از بازگشت این دلاوران از سوریه چه برخوردی با آنها خواهند شد و آیا همچنان تحت حمایت مالی نهادهای مربوط قرار خواهند گرفت یا خدایی ناکرده به فراموشی سپرده خواهند شد؟ متاسفانه تجربه یکی دو سال گذشته نشان از این دارد که پاسخ به این سوالات منفیست.

در بررسی‌های ابتدایی که صدای مدافعان انجام داده مشخص شد که بنیاد شهید حقوق و مزایای مشابهی را که به مدافعان حرم ایرانی‌ها می دهد به فاطمیون نمی دهد. این در حالیست که به بسیاری از برادران غیور افغان ما که برای دفاع از حرم پاک اهل‌بیت (ع) و کرامت شیعیان به لشکر فاطمیون پیوستند قول داده شده بود که در صورت جانبازی و یا شهادت، خانواده‌های آنها تحت پوشش کامل بنیاد و نهاد‌های مربوط قرار خواهند گرفت. متاسفانه این قول عملی نشده است و امروز خانواده‌های زیادی از شهدای فاطمیون در تنگنا و شرایط اسفناک اقتصادی قرار دارند.

یکی از معضلات این عزیزان پس از بازگشت به کشور این بود که رسانه‌ها کمتر به مشکلات و چالشهای آنها میپرداختند و کمتر کسی در مورد مسائل و مشکلات آنها صحبت میکرد. چندی پیش مصاحبه‌ای از همسر شهید مصطفی صدرزاده که مربوط به سال ۹۵ بود در برخی خبرگزاری‌ها منتشر شد که در آن فقط گوشه‌ای از درد دل یکی از این عزیزان رسانه‌ای شد. این همسر شهید در آن مصاحبه با اشاره به مظلومیت شهدای لشکر فاطمیون عنوان کرده بود که «مسئولان فقط سراغ فرماندهان و افراد شناخته شده این لشکر می روند و این موضوع بیانگر مظلومیت این خانواده‌هاست و من به عنوان همسر شهید مدافع حرم از مسئولان بنیاد شهید انتظار دارم که فقط نسبت به خانواده شهدای ایرانی ابراز محبت نکنند و جویای احوال خانواده‌های شهدای مدافع حرم افغان هم باشند. چون این خانواده‌ها خیلی مظلوم و غریبند و به دلجویی مسئولان ایرانی نیاز دارند. این خانواده‌ها قطعا مشکل مالی و اقامتی در ایران دارند و با همه این مشکلات دست به گریبان هستند و نباید رها شوند.»

همانطور که همسر شهید صدرزاده به آن اشاره داشت،‌ یکی از وعده‌های داده شده به برخی از این عزیزان دادن شهروندی ایرانی به آنها بود که تا کنون این امر تحقق نیافته. در سال ۹۵ شورای عالی امنیت ملی با پیشنهاد آیت الله علم الهدی نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی مبنی بر اعطای تابعیت به اتباع خارجی مدافع حرم موافقت و مصوب کرده بود که در استان‌ها کارگروهی برای احراز هویت و اعطای تابعیت به این افراد تشکیل شود.

در همین راستا حمیدعلی صمیمی رئیس وقت بنیاد شهید تهران نیز در سال ۹۴ عنوان کرده بود و این نوید را داده بود که هیچ تفاوتی میان ایثارگران و جانبازان ایرانی و غیر ایرانی قائل نخواهیم شد که متاسفانه در عمل چنین نشد. رئیس قبلی بنیاد شهید تهران در گفتگو با دفاع پرس گفته بود که «با اشاره به نحوه خدمات رسانی بنیاد شهید و امور ایثارگران به شهدای غیر ایرانی دوران دفاع مقدس گفت برای شهدا و جانبازانی در جنگ تحمیلی جان خود را تقدیم کردند چه شهدای حافظین حرم پرونده تشکیل میشود و وضعیت این عزیزان با جانبازان و شهدای ایرانی هیچ فرقی ندارد.» این در حالیست که شواهد و مدارک در این چند سال اخیر نشان از این دارد که کاملا برخلاف این گفته عمل شده که جای تامل بسیار دارد.

 با وجود اینکه بنیاد شهید و برخی دیگر نهادها به وعده‌های خود در قبال مدافعان حرم غیر ایرانی عمل نکردند اما بودند کسانی که برای کمک و حمایت از برادران افغانی مدافع حرم کوشیدند. یکی از این اشخاص سردار سیروس سجادیان بود که در تشکیل کانون مدافعان حریم آل الله نقش بسزایی داشت. این کانون برای جمع آوری پول و کمک به مدافعین حرم، بخصوص مدافعان حرم غیر ایرانی و اعضای لشکر فاطمیون تشکیل شد و به موفقیتهایی هم در این زمینه رسید و توانست به صدها مدافع ایرانی غیر ایرانی کمک‌های مالی، هرچند ناچیز، برساند.

این فرمانده سابق انتظامی استان فارس در هنگام تاسیس این کانون، با اشاره به اینکه شهدای مدافع حرم دلاور مردانی هستند که با عشق به اهل‌بیت (ع) درغربت، برای تداوم راه اهل‌بیت (ع) جان خود را غریبانه نثار کردند گفت «درود خدا بر برادران افغانستانی مبارز که برای دفاع از حرم عقیله بنی‌‌هاشم حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) در برابر تروریست‌های داعش در سوریه شجاعانه جنگیدند.» اما پس از بازگشتشان از سوریه ما با این عزیزان چطور رفتار کردیم؟‌ متاسفانه اگر از خود این عزیزان و خانواده‌هایشان بپرسید به شما خواهند گفت که آنها رها شده و وعده‌های داده شده به آنها عملی نشد.

به هر حال با وجود برخی تلاشهای انجام شده،‌ در یکی دو سال اخیر بسیاری از مدافعان حرم غیر ایرانی ساکن ایران به علت بی مهری‌های ما مجبور به ترک ایران شدند و به افغانستان بازگشتند و متاسفانه در آنجا نیز وضع خوبی ندارند. اگر ما ادعای مبارزه در راه اهل بیت را داریم باید مبنا را بر اهل‌بیت (ع) و معصومین و از همه مهمتر پیامبر اسلام (ص)‌ قرار دهیم اما متاسفانه ما ضمن بهره گیری از همه شیعیان جهان از جمله افغانستان برای پیگیری اهداف نظامی در سوریه، توجه لازم را به مجاهدان غیر ایرانی نکردیم. این امر به مرور باعث شده که این عزیزان نسبت به نیات ایران بی اعتماد شوند و باید از خود بپرسیم آیا میتوانیم در شرایط حاد در آینده روی آنها حساب کنیم؟ ما باید تمام تلاش خود را به کار بگیریم تا برادارن شیعه افغان خود را از خود نرنجانیم.

مقالات مربوط:

لشگر فاطمیون را دریابیم

حقوق و مزایای مدافعان حرم

نظر خود را اضافه کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *