sedayemodafean.org شهید علی پرنده

شهید علی پرنده

شهید علی پرنده در تاریخ ۱۳۴۷/۱۰/۰۹ در جیرفت چشم به جهان گشود.

ایشان در سن ۱۹ سالگی در تاریخ ۱۳۶۷/۰۳/۰۴ و در شلمچه به مقام والای شهادت رسید.

شهید علی پرنده در ۹ دی ماه سال ۱۳۴۷ مصادف با شب عید قربان دیده به جهان گشود. نام پدرش ذوالفعلی بود و نام مادرش منور. علی دوران پرمشقت کودکی را در خانواده ای فقیر ولی پایبند به اصول و مبانی اسلام پشت سر گذاشت.

علی از همان اوان کودکی طعم تلخ فقر را چشید و با سختی های روزگار آشنا شد. او دوران دبستان را با برتری چشمگیری نسبت به سایر همکلاسی های خود پشت سر گذاشت. و در خانه هم همواره مطیع امر پدر و مادر بود و در کارها به آشنایان و اقوام نیز کمک می کرد. در همان دوران در کلاس های قرآن که توسط بعضی از روحانیون در بخش ساردوییه برگزار می‌شد شرکت می نمود و ضمن آشنایی با آیات نورانی قرآن، خود را جهت پاسداری از حریم قرآن مهیا می نمود.

شهید علی پرنده کلاس چهارم ابتدایی بود که انقلاب پیروز شد و او نیز همانند سایر شیفتگان ولایت از همان روزها با انقلاب و امام خو گرفت و با خدای خود عهد دفاع از اسلام را بست. او پس از پیروزی انقلاب در صحنه های مختلف انقلاب فردی کوشا، لایق و کارآزموده بود. پرنده در پایگاه مقاومت بسیج فعالیت می کرد و از دیگر فعالیت های او؛ حضور مداوم در نگهبانی های شبانه در داخل و بیرون شهر، حضور دائم و فعال در مساجد و کلاس های اخلاق و عقیدتی و شرکت در اردوهای عقیدتی و همچنین عضو شورای مرکزی انجمن های اسلامی دانش آموزی هم بود و فعالیت چشمگیری داشت.

و از همان آغاز جنگ نیز، گرچه سنش کم بود ولی همراه دوستان خود با تشکیل یگ گروه تبلیغی در پشت جبهه فعالیت می کردند. تا اینکه در اوائل سال ۱۳۶۲ به خیل یاران حسین(ع) پیوست.

چابکی او در جنگ و ایمان قوی و اراده راسخش به پیروی از امام چنان زیاد بود که در همان روزهای نخست حضورش در جبهه در عملیات خیبر در جزایر مجنون مردانه خروشید و از خود دلاوری ها نشان داد. سپس در عملیات عاشورا، ارتفاعات صعب العبور میمک را درنوردید و در فتح ارتفاعات هلاله نقش چشمگیری داشت. و بعد خود را به عملیات بدر رساند، در این عملیات جز گردان ویژه بود و از اولین کسانی بود که خود را به خط دشمن رساند و خط را شکست و راه را برای سپاهیان اسلام گشود. علی در این عملیات از ناحیه دست و صورت مجروح گردید.

او در مراسم ها و محافل، دیگران را به پیروی کامل از فرامین امام دعوت می نمود. شهید علی پرنده با بدن مجروح در عملیات بعدی حاضر شد و در گردان ۴۱۰ غواص به فرماندهی (شهید) حاج احمد امینی خود را برای عملیات والفجر ۸ مهیا ساخت و روزها در آب مشغول آموزش بود و شب ها در میان نخلستان ها پیشانی بندگی بر خاک می سایید و مشغول نماز شب و دعا می شد. و سرانجام در آن عملیات به عنوان فرمانده گروه ویژه حضور یافت و شجاعت فراوانی از خود نشان داد و از ناحیه پا زخمی شد.

او بعد از والفجر ۸ در عملیات کربلای ۴ دوباره با اروندرود دست و پنجه نرم کرد و از اروند گذشت و خود را به ام الرصاص رساند و در حین پیشروی از ناحیه پا مجروح شد و عصب پای راستش قطع شد، اما اتصال او به آسمان و امیدش به شهادت هرگز قطع نشد.

علی ۱۸ روز بعد از زخمی شدن با همان پای زخمی و با وجود مخالفت فرماندهان، در عملیات کربلای ۵ هم شرکت کرد. و هربار که از عملیاتی برمی گشت، ناراحت و غمگین بود که از جمع یاران جامانده است. او سپس در عملیات والفجر ۱۰ شرکت کرد و در حالی از کوه های صعب العبور و پر از برف بالا می رفت که عصب یک پایش قطع بود و هنوز درمان پایش تمام نشده بود.

علی در فروردین ۱۳۶۷ از جبهه به شهر آمد تا ادای تکلیف دیگری کند و سنت رسول الله را به جا بیاورد. خودش می گفت: من تا ازدواج نکنم شهید نمیشوم. او در تاریخ ۲۱ فروردین عقد کرد، اما هفت روز بیشتر در شهر نماند و راهی جبهه شد و به همه و مخصوصا به همسرش گفت که این سفر آخر من است.

و سرانجام در ۴ خرداد ۱۳۶۷ همراه گردان ۴۱۰ غواص به شلمچه رفت تا جواب تک دشمن را بدهد، که بر اثر ترکش خمپاره به آرزوی دیرینه اش رسید و پرنده روحش اوج گرفت و از قفس دنیا به اعلی علیین پر کشید.
روحش شاد و راهش پر رهرو
گردآوری و تدوین.

نظر خود را اضافه کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *